روش‌های فناوری ذخیره‌سازی انرژی

ذخیره انرژی عمدتاً شامل ذخیره انرژی حرارتی، انرژی جنبشی، انرژی الکتریکی، انرژی الکترومغناطیسی، انرژی شیمیایی و سایر انرژی ها است. روش های فن آوری ذخیره انرژی در جدول 1.5 نشان داده شده است. تحقیق، توسعه و کاربرد فناوری ذخیره‌سازی انرژی عمدتاً بر ذخیره انرژی حرارتی و انرژی الکتریکی متمرکز است. این به طور گسترده ای در استفاده از انرژی خورشیدی، "تغییر قله و پر شدن دره" برق، گرمای اتلاف و بازیابی گرمای باقیمانده و صرفه جویی در انرژی در ساختمان های صنعتی و عمرانی و تهویه مطبوع استفاده می شود. .
(1) فن آوری ذخیره سازی انرژی حرارتی
ذخیره انرژی حرارتی عبارت است از ذخیره گرمای اضافی که به طور موقت در یک دوره زمانی مورد نیاز نیست از طریق روشی و سپس استخراج آن برای استفاده در صورت نیاز. این شامل فناوری ذخیره انرژی گرمایی معقول، فناوری ذخیره سازی انرژی گرمای نهان و فناوری ذخیره انرژی گرمایی واکنش شیمیایی است. مقایسه سه نوع ذخیره انرژی حرارتی در جدول 1.6 نشان داده شده است.
فناوری ذخیره انرژی گرمایی محسوس عبارت است از ذخیره انرژی حرارتی در محیط ذخیره انرژی با گرم کردن آن برای افزایش دمای آن. مواد متداول ذخیره انرژی گرمایی معقول شامل آب، خاک و سنگ ها هستند. در شرایط تغییر دما، اگر اتلاف حرارت در نظر گرفته نشود، ذخیره گرما در واحد حجم آب و پس از آن خاک و سنگ است. بسیاری از کشورهای جهان این مواد ذخیره گرما را آزمایش و استفاده کرده اند. در حال حاضر، این یک روش ذخیره انرژی با فناوری نسبتاً بالغ، راندمان نسبتاً بالا و هزینه نسبتاً کم است.
فناوری ذخیره سازی انرژی گرمای نهان از گرمای همجوشی تولید شده در طول تغییر فاز بین فاز مایع و فاز جامد محیط ذخیره انرژی برای ذخیره انرژی حرارتی استفاده می کند. کاربردهای عملی رسانه های ذخیره انرژی گرمای نهان عبارتند از سدیم سولفات دکاهیدرات (فرمول شیمیایی Na2S04·10H20)، تیوسولفات سدیم پنتاهیدرات (فرمول شیمیایی Na2S04·5H20) و هگزا هیدرات کلسیم کلرید (فرمول شیمیایی CaCl2·6H20). ویژگی این فناوری این است که انرژی را در دماهای پایین ذخیره می کند، چگالی ذخیره انرژی بالایی دارد و می تواند در دمای تغییر فاز معین گرما را استخراج کند. با این حال، محیط ذخیره انرژی گران است و به راحتی خورده می شود، و برخی از رسانه ها نیز ممکن است واکنش های تجزیه ایجاد کنند. دستگاه ذخیره سازی نیز پیچیده تر و از نظر فنی دشوارتر از نوع گرمای محسوس است.
بزرگتر
فناوری ذخیره انرژی شیمیایی از انرژی برای تجزیه مواد شیمیایی و ذخیره انرژی به طور جداگانه استفاده می کند. هنگامی که مواد تجزیه شده دوباره ترکیب می شوند، انرژی حرارتی ذخیره شده می تواند آزاد شود. با استفاده از سه فناوری می توان به آن دست یافت: واکنش تجزیه برگشت پذیر، واکنش برگشت پذیر آلی و واکنش شیمیایی هیدرید. در این میان، فناوری واکنش شیمیایی هیدرید بیشترین پتانسیل توسعه را دارد. تحقیقات عمیق در داخل و خارج از کشور در حال انجام است. اگر بتوان به موفقیت بزرگی دست یافت، راه خوبی برای حل مشکل کمبود انرژی خواهد بود.